Słowiański szlak 1cz.
Żaden naród który nie szanuje własnych - prastarych korzeni,
nie może oczekiwać szacunku od innych narodów Ziemi.

Przewodnik który trafił w Twoje ręce, zajmuje się przeszłością ważkiej arterii komunikacyjnej ziem obecnego kondominium Polin, dla obszaru położonego w widłach rzek Pilicy i Wisły, w jego przedchrześcijańskim okresie. Dotyczy zatem także początków chrystianizacji Lechii-Polski, nie później jednak niż do końca XII wieku. W zamyśle autora, nie ma tu zatem miejsca dla dziejów tych ziem pod okupacją rzymskiej Sekty Katolickiej, bardzo szeroko popularyzowanych we wszystkich jej przeszłych oraz współczesnych publikacjach, oraz obecnych mediach - środkach masowego przekazu. Autor uznał bowiem, że podaż informacji z okresu katolickiej Polski daleko przekracza popyt, dlatego ich pozyskanie nie powinno dla nikogo stanowić najmniejszego problemu.

POWRÓT
SPIS TREŚCI:
I - Wstęp.
II - Powód wyznaczenia szlaku turystycznego.
III - Uzasadnienie wyboru trasy szlaku.
IV - Ciekawostki na trasie szlaku.
V - Związki szlaku z pradawnym ustrojem społecznym słowiańszczyzny.
VI - Opis oznaczeń trasy szlaku.
VII - Tabelaryczny opis trasy „Łysogóry”.
VIII - Tabelaryczny opis trasy „Wisła”.
IX - Mapy.
X - Informacje organizacyjne, oraz formalno-prawne.
XI - Fotografie.


Pobierz PDF
Do pobrania:
- Opis szlaku "Łysogory" - droga męska
- Punkty szczególne szlaku - j.w.
- "Kamienna" - broszura ks. prof. Włodzimierza Sedlaka


I. Szanowny turysto i mój czytelniku.

Zabiorę Cię w mentalną wycieczkę do świata, który przestał istnieć ostatecznie około 570 lat temu, gdy Kazimierz Jagiellończyk zakazał palenia ogni sobótkowych na Łyścu. Pozostały po nim jeno nikłe ślady w kulturze ludowej, tradycja ziołolecznictwa, oraz kilka intrygujących miejsc wraz z ich nazwami geograficznymi.

Doskonale zdaję sobie sprawę, że możesz być zaskoczony, zgorszony a nawet oburzony tekstem, który „wziąłeś do ręki”. Nie znajdziesz w nim bowiem cienia zachęty typu „nasz klient – nasz pan”, tworzącej miłą ci, biznesową atmosferę w stylu „płacę i wymagam” – łechcącą twoje ego tak, jak do tego przywykłeś.
Nasz klient to - nasz klient! Dla naszego klienta zrobimy więcej, niż bardzo wiele! Niestety... Dla autochtonów nie jesteś i nigdy nie będziesz „panem” w najmniejszym stopniu. Na całym świecie, jedynie rdzenni Polacy posiadają ten tradycyjny przywilej, zwracania się do siebie per „Proszę Pani, Proszę Pana”.
Regionalista - Pan Jacek Korczyński, napisał jasno o przywileju:
"Ważne było także umiejętne nawiązywanie kontaktów z mieszkańcami wsi i miasteczek podczas wędrownego życia. Przede wszystkim należało pamiętać – jak zaznaczył autor przewodnika – że  mieszczan miasteczek w ogóle, a zwłaszcza Bodzentyna nigdy nie można nazywać przez „wy”, lecz przez „pan”. Są pod tym względem bardzo drażliwi i nieraz już turyści byli narażeni z tej przyczyny na różne niemiłe niespodzianki." [koniec cytatu]http://madeinswietokrzyskie.pl/swietokrzyskie-podrozowanie-czyli-wspomnien-czar
Happy travels! Frohe Reisen! Bon voyage! סעות שמחם
Niech słowiańska bogini Pogoda, będzie dla Ciebie łaskawa, w słowiańskich Łysogórach.


II. Z jakiego powodu?

Znakomita większość publikacji na temat Gór Świętokrzyskich stwierdza na wstępie, że jest to miejsce szczególne, otoczone „mgiełką” ekscytującej tajemniczości tzw. „miejsca mocy”, oraz „owiane” bliżej nie wyartykułowanymi „legendami”. Według znanego i szanowanego literata, Gustawa Herlinga Grudzińskiego (obywatela polskiego żydowskiego pochodzenia), była to arcyciekawa tzw. „kraina mitopłodów”. Natomiast inni autorzy rozlicznych publikacji, nigdy nie próbują wyjaśniać, co konkretnie leży u podstaw owej „tajemniczości” i „nadzwyczajności” wspomnianego „miejsca mocy”? Przyszedł czas, aby ktoś wreszcie zrobił to za nich – skoro oni sami tych przyczyn znać nie chcą, lub nie mają dość odwagi, aby opowiedzieć o tym „zniszczonym świecie” otwartym tekstem.

Tu właśnie wkraczamy na zagadkowy i czarowny „teren słowiańskich źródłosłowów”, który (czy się to komuś podoba, czy też nie), dziedziczymy jako cudowny i niezwykle cenny spadek po naszych najodleglejszych, słowiańskich praprzodkach. Spadek, którego nie zdołała zniszczyć ani chrześcijańska indoktrynacja, ani zagony okupantów, ani nawet nasza własna głupota. Łysogóry natomiast są miejscem szczególnym, w którym dziwnym zbiegiem okoliczności ludzkie umysły od niepamiętnych czasów są zapładniane nowymi ideami. Dlatego powiadam wam, nie martwcie się drobnostkami bracia Słowianie, bo „idzie nowe”. http://szkola-filozoficzna1gb.5v.pl/ Do Was także przyjdzie – kiedyś, gdy nadejdzie odpowiedni czas. Sława Bogom Lechitów! Lechitom sława!

Nasza własna słowiańska-lechicka kultura oraz światopogląd były bardziej logiczne, bardziej wyrafinowane, a przede wszystkim o wiele bardziej ludzkie, od despotycznych i niezwykle agresywnych kultur z rejonu bliskiego wschodu, oraz obszaru śródziemnomorskiego. Niestety cena naszego biologicznego przetrwania, okazała się nadzwyczaj wysoka. Doszło do tego, że zamiast opowiadać dzieciom naszą własną historię słowiańszczyzny i nasze własne legendy, posługujemy się obecnie mitologią importowaną „z zachodu”, która pasuje do mentalności Słowianina jak pięść do nosa. Dla przykładu, sami rozpoczęliśmy promowanie „czarownic”, które bardziej wyglądają jak włoska „befana”, angielska „with”, lub niemiecka „Hexe” – niż jak słowiańskie blond-piękności. Sami się wydziedziczamy z należnego nam spadku po Ojcach i Dziadach! Inne nacje tego nie robią. Mimo pozorów „unijności europejskiej” (tzw. „demokracji”), w istocie rzeczy Europa pozostaje nadal „plemienna”. Unijna fasada nie ma mocy, aby to zmienić – a wręcz przeciwnie, staje się przykrywką, pod którą chwilowo zjednoczone, dzikie, germańskie i semickie plemiona, starają się zniszczyć wspaniałą słowiańską kulturę. „Drank nach Osten” ciągle jest realizowany!

Za ewentualną pomoc, wszystkim entuzjastom tego tematu z góry serdecznie dziękuję. Tym bardziej dziękuję malkontentom, których nigdy nie brak. Bo to nie oni za wszelką cenę unikający podejmowania ryzyka, tylko właśnie entuzjaści-amatorzy - od samego początku dziejów człowieka, najwięcej wnoszą do rozwoju wiedzy, najbardziej narażając się jednocześnie.

Antypolskie media na potrzeby bieżącej polityki usłużnie gloryfikują pojęcie "imperium" (imperializm), starając się bezzasadnie przedstawić taki sposób rządzenia narodami, jako synonim "kultury" oraz "cywilizacji". Prawda jest jednak taka, że tą regułą było i nadal jest, iż wszyscy władcy absolutni (imperatorzy), to patologiczni despoci-ludobójcy, kreowani (o zgrozo) przez całą światową (oficjalną) historiografię na tzw. "bohaterów".

W świadomości społecznej całej populacji Watykańczyków (mieniących się być tzw. „Polakami-katolikami”), Łysogóry (zwane przez nich obecnie „Górami Świętokrzyskimi”) w minionym milenium judeo-rzymskiej okupacji, zostały wyzute z własnej historii. Dotyczy to także legend, mitów i tradycji, oraz charakterystyczniej i obecnie unikalnej mentalności plemion, które zamieszkiwały niegdyś obrzeża tego świętego obszaru, przez wiele tysiącleci. Górskiego w swojej naturze choć relatywnie łatwo dostępnego terytorium, które określało i manifestowało wspólny etnos Słowian, organizację państwową, oraz własną (obecnie unikalną) filozofię życiową.

„Słowiański Szlak” zostaje zatem powołany do życia, dla ratowania w świadomości Polaków-Lechitów tragicznych resztek tego, co zachowało się jeszcze z chrześcijańskiego pogromu (forpoczty rasistowskiego syjonizmu). Także i tego, co przechowała sama ziemia, oraz nadzwyczaj nieliczne zabytki.

W aktualnych realiach pierwszej połowy XXI wieku, jest to straceńcze i desperackie działanie, dla którego okupanci nie pozostawili autochtonom żadnej, sensownej alternatywy.



III.
Dlaczego właśnie tędy?

DorzeczaOd niepamiętnych czasów (ok. 6 tys. lat p.n.e.), to co proponuję (nielicznym) współczesnym Polakom-Lechitom jako szlak turystyczny – było rzeczywistą i ważką arterią komunikacyjną, stworzoną przez rzeki: Kamienna oraz Świślina. Łączyła ona słowiańską rzekę Wisłę, ze świętymi górami: męskim „Łyścem” oraz żeńską „Łysicą”. Połączenie to miało olbrzymie znaczenie kulturowe i państwotwórcze, a także ważne znaczenie gospodarcze – gdyż jest to ciągle najkrótsza droga wodna, łącząca Wisłę z Łysogórami. To właśnie tu Lechici wyprawiali się po kamień, choć według ich opinii, nie nadawał się zupełnie na materiał budowlany dla ich domostw. Wyjątkiem były tylko kamienne  „węgły”, na których wynoszono dębowe przyciesie ponad poziom gruntu. Był Im jednak bardzo potrzebny w wielu innych zastosowaniach gospodarczych.

Drga
                    wodna ŁysogórWobec wygody tegoż połączenia komunikacyjnego (jego dostępność i bezkosztowość), nie budowano dróg bitych na całym, rozległym i gęsto zalesionym obszarze w widłach rzek Pilicy i Wisły. Ze względu na ukształtowanie terenu, nieliczne trakty gruntowe były tu nieopłacalne, dlatego bardzo złe i nieliczne (Kraków-Chęciny-Radom? Sandomierz-Chęciny-Łódź?). Na tym obszarze były także niepożądane, gdyż niszczyły odwieczną i świętą puszczę. Enklawa ta spełniała równocześnie „penitencjarną” rolę tzw. „miejsca ucieczki” dla zabójców z rozmysłu - lub mimo woli. Dawała im schronienie przed nieuniknioną zemstą rodziny zabitej osoby, która czekałaby ich niechybnie na każdym innym obszarze Lechii. Stawała się zatem rodzajem „więzienia”, bez murów i wież strażniczych. Dalekie echa tejże, specyficznej funkcji obszaru Łysogór, odzwierciedlane były jeszcze do niedawna przez powiedzonko („Ty zbóju świętokrzyski!”) przetrwałe w kulturze ludowej , służące także od złośliwego określania charakteru współczesnych mieszkańców tej Ziemi.

Była to ziemia święta trójcy mocy sprawczych (słowiańskich Bogów) o nazwach:
Świst- stworzyciel wszelkich wód.
Poświst - stworzyciel ziemi, po której można było się poruszać „suchą stopą”.
Pogoda - władczyni powietrza i zjawisk atmosferycznych.
Owi słowiańscy Bogowie, byli mitycznymi rodzicami wszystkich Słowian na obszarze od Łaby, po Niemen i Dniepr. Ich potomkowie, to dwaj legendarni bracia przyrodni - „dzieci Bogów”:
  Lel (człowiek żyjący „na wodzie”)
  Polel alias „po-Lach” (Polak – człowiek żyjący na suchym lądzie)

Przywrócenie do życia szlaku komunikacyjnego „Wisła – Łysogóry” choćby tylko w formie szlaku turystycznego, stanowi znakomity sposób powrotu do pierwotnego znaczenia zarówno świętej rzeki Wisły, jak i łysogórskiego siedliska Stworzycieli słowiańskiego świata (w tzw. „Górach Świętokrzyskich”). Bez tego, pełne zrozumienie roli obu tych miejsc w świadomości naszych Praprzodków, nie jest w pełni możliwe. W tych okolicznościach, mentalne skomunikowanie tego „magicznego” zakątka (Łysogór) z resztą kraju , staje się warunkiem „być – nie być” słowiańskiej tożsamości narodowej autochtonów.

Z powodów oczywistych współczesny, „Słowiańskich Szlak” nie prowadzi niestety (choć powinien), korytem rzek Kamiennej i Świśliny. Ze względu na obecne spiętrzenia wody w licznych zalewach, możliwe jest tu co najwyżej organizowanie spływów kajakowych na niektórych odcinkach ich biegu. Obie rzeki toczą swoje wody częstokroć poprzez szerokie tereny zalewowe, na których meandrowały – pozostawiając rozległe starorzecza w epokach geologicznych, nastałych po orogenezie hercyńskiej. Krajobraz na tym szlaku w minionym tysiącleciu uległ głębokim przemianom. Stało się to głównie na skutek masowych wyrębów związanych z produkcją węgla drzewnego dla kuźnic, zajmujących się wytopem żelaza i jego przeróbką, oraz poszerzaniem terenów uprawnych. Niemniej jednak sporadycznie zdarzają się tu także obszary o krajobrazie, łudząco podobnym do tych sprzed tysiąclecia. Poziom wody w obu rzekach tworzących obecny „Słowiański Szlak” uległ drastycznemu obniżeniu, wskutek wspomnianego wylesiania. Natomiast sezonowe zmiany poziomu tych wód znacznie wzrosły, gdyż zmalało stabilizujące działanie bardzo rozległych niegdyś obszarów leśnych w widłach rzek Pilicy i Wisły, chłonących wodę jak przysłowiowa gąbka.

Statystyczny, współczesny, tzw. „Polak-katolik” (będący Polakiem już tylko z nazwy) nie ma niestety bladego pojęcia o przeszłości swoich własnych, pradawnych, słowiańskich Przodków, ani też tychże szczególnych gór, obecnie nazywanych propagandowo „Świętokrzyskimi”. Ślady tej niesłychanej tragedii znajdziemy z łatwością w naszym własnym języku, który jest obecnie naszym najcenniejszym skarbem-spadkiem, odziedziczonym po naszych słowiańskich Antenatach. Jest dziedzictwem, które ciągle jeszcze zachowuje wiedzę o tym, jacy niegdyś byliśmy, wbrew zakusom naszych odwiecznych wrogów – a nawet i wbrew naszej własnej, bezdennej głupocie. Aby nie być gołosłownym, odwołajmy się do konkretnych przykładów:

1. "Szlachcic na zagrodzie równy wojewodzie."- Może wykpiwane "sobiepaństwo" Polaków nie jest jednak powodem do wstydu? Może ono jest powodem do dumy z NAJSTARSZYCH NA ŚWIECIE TRADYCJI DEMOKRATYCZNYCH w kranie Lachów? Tradycji, do których należy słowiański "Wiec" (spadkobiercą - obecnie zbeszczeszczony Sejm) funkcjonujący w czasach, gdy na obszarach basenu Morza Śródziemnego i Azji Mniejszej oraz całej reszcie Globu, zbrodniczą ręką twardo rządzili bandyci-ludobójcy, przez całą oficjalną–zachodnią historiografię podnoszeni do rangi "bohaterów".

2. "Do trzech razy sztuka." - Może tzw. katolicka "Trójca Święta" nie jest ani pierwszym, ani nawet szczytowym osiągnięciem religii, nazywanej eufemistycznie "monoteistyczną"? Może to właśnie Słowianie jako pierwsi zauważyli "boską” naturę liczb pierwszych – których "porządku występowania" nie ogarnął jeszcze do dnia dzisiejszego żaden matematyk? Może to jednak ów "Świst", Poświst" i "Pogoda" (jak chce wielu "Łada, Boda i Leli") stanowili pierwszą, Świętą Trójcę na całym Globie?

3. "Dziad" - Może to nie jest wcale żaden biedak godny pogardy (pogardy w rzymskim oraz żydowskim stylu), tylko powszechnie szanowany, jeszcze żyjący Przodek, będący naturalnym nosicielem słowiańskiej wiedzy o świecie, a także naszych rodzimych tradycji i obyczajów?

4. "Dziwka" - Może to wcale nie jest żadna ladacznica, sprzedająca swoje wdzięki za pieniądze każdemu kto odpowiednio zapłaci, tylko po prostu młoda i jeszcze niezamężna Słowianka, młoda i piękna Laszka – panienka? Wszak do dnia dzisiejszego, istnieje po czeskiej stronie Dunajca miejscowość o nazwie "Czerwony Klasztor". Znajduje się tam od wieków pensjonat dla panien, którego dumna nazwa brzmi: "Hodovla Divek".

5. "Wiedźma" - A może wcale nie osławioną "teściową" tu chodzi, ani o "rozwiązłą nałożnicę Szatana", która wylatuje na miotle na Łysą Górę, aby tam razem z biesami odprawiać grzeszne sabaty, ociekające wyuzdanym seksem? Może jednak owa Wiedźma, jest po prostu kobietą "która wie"? Kobietą – która służyła w słowiańskiej gontynie, gdzie nabyła najróżnorodniejszą wiedzę, niedostępną przeciętnemu Lechicie, zajętemu prowadzeniem gospodarki. Słowa "wiedźma" i "wiedza" zostały bowiem zbudowane na wspólnym źródłosłowie, dlatego śmiało można powiedzieć, że "Wiedźma - wiedzę ma"!

6. "Lelum-polelum" - A jeśli nie jest to wcale ktoś niemrawy ani gnuśny. Jeśli to nie jest wcale leniwy Lechita, tylko boski potomek jednego z dwu przyrodnich braci: Lela i Polela, zrodzonych z seksu uprawianego przez Boginię powietrza o nazwie "Pogoda" (Po-godach znaczy "nie zaślubiona") z Bogiem-stworzycielem wód Świstem, oraz Stwórcą suchego lądu - Poświstem? Tego samego Lela i Polela, których nazwy dziedziczą wspólny źródłosłów ze słowem "Lach" – oznaczającym Polaka?

7. "Kurwa" - Może jednak to nie jest żadne przekleństwo, tylko nazwa prastarej bogini miłości indoeuropejskiego pochodzenia? Bogini tak starej, że sięgającej swoimi początkami czasy neolitu?

8. "Kutas" - A jeśli to nie jest w rzeczywistości wcale słowo obraźliwe, a jedynie zwykła, słowiańska nazwa wszystkiego tego "co zwisa"? Wszak "panowie szlachta", jeszcze całkiem niedawno zwykli sobie zdobić własne szable paradne eleganckimi „kutasami” – czego dowodem są zabytkowe szable i liczne zapisy w polskiej literaturze.

9. "Ksiądz" - Słowo to, w rzeczywistości nie oznacza bynajmniej katolickiego duchownego. Jest to słowiański-polski wyraz, dziedziczący wspólny źródłosłów z takimi wyrazami jak "książę" oraz "księga" i oznacza człowieka wykształconego, czyli "Xsięcia uczonego w piśmie". Przywódcami Lechitów byli właśnie książęta. Ci z nich, którzy założyli na głowy watykańskie piętna kainowe (korony), stawali się królami - papieskimi wasalami.
 

W tym kontekście trzeba być naprawdę "ślepym i głuchym", aby nie dostrzegać, jak wiele pracy włożyli nasi odwieczni wrogowie wraz z ich rodzimymi kolaborantami (występujący przeciwko nam jawnie i skrycie), żeby zmienić naszą słowiańską mentalność, zniszczyć ją – czyniąc nas samych podatnymi na ich ataki. ...a my tego zdajemy się nie dostrzegać. Nie zauważamy, gdy wciskają nam modę na angielszczyznę w ojczystym języku. Modę na różne "Brawo ty" lub "Piętnaście minut do siódmej".

Zaśmiecanie pięknego języka naszych Praprzodków rozpoczęto łaciną, aby poprzez języki: włoski, niemiecki oraz francuski, zwieńczyć obecnie dzieło zniszczenia angielszczyzną, oraz postępującym, siłowym upraszczaniem odmiany, z siedmiu – do zaledwie czterech przypadków.

Encyklopedia Łysogór

VI. Ciekawostki na szlaku.

Miejsc szczególnych na Słowiańskim Szlaku według dzisiejszych standardów, jest relatywnie niewiele. Nie powinno to budzić zdziwienia, gdyż gęstości zaludnienia na tym (obecnie bardzo przeludnionym) obszarze, nie da się w żaden sposób porównać choćby z tą, sprzed tysiąca lat. Precyzyjna liczba niegdysiejszych osad, rozlokowanych wzdłuż koryt rzek Kamiennej i Świśliny, jest obecnie niemożliwa od ustalenia. Niemniej jednak szczątkowa wiedza o istnieniu kilkunastu z nich zachowała się, głównie dzięki oficjalnie rozpoznanym (i tym jeszcze oficjalnie nie rozpoznanym) stanowiskom archeologicznym, oraz bardzo starym nazwom geograficznym:

Ostrów
Tarłów (nierozpoznane stanowisko archeologiczne)
Okół
(prawdopodobne stanowisko archeologiczne)
Bałtów
Podgrodzie
Łysowody
Ćmielów
Ostrowiec
Kunów
Nietulisko
Rudki
Słupia Stara i Nowa

Łysiec


V. Ustrój społeczny dawnej słowiańszczyzny.

Polacy byli tu zawsze.Impulsem inicjującym i inspirującym mnie do zredagowania poniższego tekstu, była publikacja pod tytułem „Chrobacja - kraina zapomniana przez historyków” http://chrobacja.prohosts.org/ autorstwa przewodnika turystycznego, Pana Tomasza Rogalińskiego pseudo „Poświst Łysiecki” https://www.facebook.com/tomasz.rogalinski


Nie interesują mnie w tym tekście szczegóły, które ten lub inny nadgorliwy krytyk celebrujący własny „autorytet”, mógłby z lubością wytykać. Tego typu postępowanie uważam za szkodliwe, gdyż zawsze jego celem zasadniczym jest odwracanie uwagi od spostrzeżeń cennych – będących przedmiotem zazdrości konserwatystów różnej proweniencji. W mojej ocenie każda praca, która zawiera choćby jedną–jedyną myśl odkrywczą pośród tysiąca błędów, jest zawsze godna uwagi i poszanowania, ze względu na konstruktywny wysiłek umysłowy autora.

Pomijając więc obszerne fragmenty z którymi w pracy „Pośwista Łysieckiego” mógłbym polemizować, (lub które mógłbym akceptować bez zastrzeżeń) pragnę zwrócić uwagę czytelnika na tę jej część, która nawiązuje do związków Słowiańszczyzny z językami, kulturą i wierzeniami na obszarze dzisiejszych Indii. Nie przypadkiem języki ludów zamieszkujących oba te obszary zaliczają się do grupy tzw „indoeuropejskich” – o czym przecież każdy wie, a przynajmniej powinien. Sprawa tych związków w sferze językowej, a nawet po części i kulturowej, jest doskonale znana od dawna. Dokumentuje to pochodzenie tych ludów z jednego „pnia kulturowego” w którym istnienie plejady bogów i bóstw pomniejszych było standardem. W wierzeniach Hindusów jest to ostentacyjne wprost widoczne.

Przypatrzmy jednak uważnie naszym rodzimym, słowiańskim Bogom, duchom i demonom. Czyż ich wielość oraz pozorne nieuporządkowanie, nie przypomina przypadkiem hinduskiego „bałaganu” bogów i bóstw mniejszego kalibru? Jednak znawca wierzeń hinduskich wie, że w tym pozornym nieporządku, można jednak odkryć pewne prawidłowości i hierarchię. Tak właśnie jest, ponieważ hinduskie społeczeństwo jest społeczeństwem kastowym. Każde społeczeństwo, tworzyło sobie w przeszłości bogów na swój własny „obraz i podobieństwo”. To jest ogólnoświatowa prawidłowość, wpisana na trwale w psychikę zwierzęcia, o naukowej nazwie „Homo Sapiens Sapiens”. Właśnie dlatego pośród hinduskich bogów, bogiń, bóstw, bożków, demonów i „demonków”, można odkryć te naczelne, te nieco mniej ważne, oraz te całkiem podrzędne. Ja natomiast twierdzę, że bliźniaczo podobną hierarchię można odkryć, systematyzując słowiańskie bóstwa według ich tzw. „wagi i znaczenia”. Nie służyła jednak ona nigdy do sankcjonowania żadnej władzy despotycznej i absolutnej, gdyż było to całkowicie niezgodne z mentalnością Lechitów.


Hen daleko w tej krainie,
gdzie świślina rzeka płynie,
tam Pogody tron wysoki
wznosi się aż pod obłoki.

Tam Pośwista leżą dobra
tam też Śwista wody płyną.
Nie zapomni o tym każdy
kto się spotkał z tą krainą.

Legendy tam w polach leżą,
do nikogo nie należą.
Każdy je pozbierać może

gdy wstanie o rannej porze...

„HIERARCHIA” MOCY (Bogów) ZAJMUJĄCYCH SIĘ
FUNKCJONOWANIEM SŁOWIAŃSKIEGO ŚWIATA.


(obraz-odpowiednik słowiańskiego „duchowieństwa”,czyli naszych słowiańskich Żerców-"szamanów")

Świst, Poświst, Pogoda.

(Trójca Bogów-stworzycieli wody, ziemi i powietrza.)

Trójca ta stanowi fundament słowiańskiego światopoglądu wiążący go z zapomnianym, choć bez wątpienia istniejącym niegdyś, słowiańskim mitem o stworzeniu świata. Bogowie ci nie zajmują się Słowianami w sposób bezpośredni. W słowiańskiej mitologii istnieją po tylko po to, aby ziemia była ziemią, woda – wodą, a powietrze było powietrzem. Ich istnienie stanowi gwarancję, że prawa rządzące światem (które zostały przez tych bogów stworzone), będą miały stabilny charakter.

U Słowian nie będących Lechitami, Bogowie ci noszą podobno imiona: „Łada, Boda, Leli”.
(Rozliczne publikacje na temat treści słowiańskiego mitu o stworzeniu świata nie są wiarygodne.)

Swaróg („Swarożyc”)

Bóg-Słońce. Dawca słonecznego ciepła, bóg ognia i ciepła domowego ogniska. Trzon imienia tego boga "war" został przejęty
przez ludy germańskie od Słowian Połabskich dla wyrażenia pojęcia "ciepło".

Wodnik

Mityczny władca jeziora, stawu, strumienia, rzeki, a nawet kałuży.

Wij

Rodzaj podziemnego smoka będącego „batem” bogów-stworzycieli na ewentualne nieposłuszeństwo bogów niższej hierarchii. Podlegał mu Piekielnik z własną drużyną Dydków.

Płanetnik

Chmurnik, obłocznik. Duch powietrzny.

Rusałki

Zwane też boginkami, to mitologii słowiańskiej pomniejsze boginie wody.

Skarbnik („Karzełek”)

W mitologii słowiańskiej duch zamieszkujący podziemia, strzegący skarbów znajdujących się w ziemi w postaci cennych minerałów i kruszców.

Żmij

Powietrzny smok, który zamieszkiwał czarne chmury. Czasami można było dostrzec wśród nich zarysy smoczych łap, skrzydeł lub ogonów (trąba powietrzna).

Obecnie przy rzeczce Słupiance istnieją dwie miejscowości – Stara i Nowa Słupia, których początek ginie w pomroce dziejów. Źródłosłowem nazwy obu miejscowości jest właśnie rdzeń „słup”- dawny "stołp" (rodzaj dzisiejszego"drąga"). Ów drąg był przed wieloma wiekami i tysiącleciami używany do orania ziemi za pomocą wołów (później - "socha"). Zatem nazwa "Słupia" oznaczała pierwotnie miejsce szczególne - czyli relatywnie niewielki spłachetek ziemi ornej u podnóża góry Łysiec, niezbędny dla życia Lechitek – czarownic oraz Żerców, w miejscu kultu Bogów-stworzycieli słowiańskiego świata. Kultu położonego samym centrum rozciągających się aż za horyzont (nie zbrukanych ludzką gospodarką) świętych borów Łysogór. (Te święte lasy, pełnią także ważną funkcję "miejsca ucieczki" przed zemstą dla tych Lechitów, którzy znacznie przekroczyli ówcześnie obowiązujące normy słowiańskiego prawa zwyczajowego. Są miejscem izolacji np. dla zbrodniarzy. Patrz: "zbóje świętokrzyscy" - aktualnie "scyzoryki".)
Słupia - jest zatem rodzajem "miejsca granicznego", oddzielająca główne pasmo Łysogórskie, od pasma Jeleniowskiego, poświęconego "Bogom" zajmującym się bezpośrednio sprawami Lechitów.

„HIERARCHIA” MOCY (Bogów)
ZAJMUJĄCYCH SIĘ SPRAWAMI LUDZI.

(obraz-odpowiednik słowiańskiej władzy świeckiej, czyli głów rodów mających głos na wiecach plemiennych)

Wit (Swętowit lub Światowid)

Bóg życia i śmierci mający prawo dawania i odbierania „witalności” wszystkiemu co żyje.

Makosza

Bogini Ziemi. "Matka ziemia" - dobra opiekunka.

Kupała

Bóg seksu napędzającego zwierzęcy oraz człowieczy los.

Perun (Piorun)

Bóg wojny, który ma moc samodzielnego karania Słowian oraz pozostałe ludy („Niemców”), a także wszystkiego innego co istnieje w słowiańskim świecie.

Dziewanna

Boginka życia. Opiekunka żywych istot. Nadzoruje prawidłowy przebieg procesów życiowych, o których istnieniu zdecydował bóg Wit. Jako niewiasta formalnie podlega Witowi oraz Kupale. Świtę Dziewany stanowiły Mamuny–Dziwożony.

Marza (Marzanna)

Boginka-opiekunka stanu „nie-życia” (śmierci) każdej istoty, o której zdecydował Wit lub Perun. Jako niewiasta formalnie im podlegała. Jej z kolei podlegał (?) Poroniec.

Pomniejsze demony i duchy o wąskiej specjalizacji, znajdujące się na samym dole rodzaju "hierarchii" słowiańskich bóstw - pojmowanej na nieadekwatny do mentalności Słowian (choć dziś obowiązujący) wzór judeo-rzymski. Rodzaj „pospólstwa” wśród słowiańskich bóstw, duchów i „demonów”:

Bagiennik, Bebok, Bies, Borowy, Boruta (Leśny), Błędne Ogniki, Czart (czort), Darmopych, Domowik, Dola, Dworowy, Jędzon, Kat, Kościej, Latawiec, Latawica, Licho, Łada, Matołek, Paskuda, Parzyjan, Pokusa, Południca, Przechera, Rogalec, Rzędzicha, Smułka, Sobierad, Spor, Strzyga, Świetlik, Szumrak, Topielice, Ubożę, Utopiec, Warchoł, Wąpierz, Zmora, itd.

„PÓŁBOGOWIE” - PROTOPLAŚCI LECHITÓW.

Lel i Polel

(łac. „Lelum i Polelum”)

Bracia przyrodni. Owoc seksu uprawianego przez Boginię Pogodę, ze stworzycielami wody i ziemi – Świstem i Poświstem.
Ludzie - dzieci Bogów-stworzycieli słowiańskiego świata.

Ważną informacją, która zachowała się w związku z ich istnieniem, jest charakterystyczna konstrukcja tych imion, w sposób bardzo istotny uwierzytelniająca prawdziwość nazw "Świst" i "Poświst". (świst - po_świst) >> (lelum - po_lelum) >> ( łaba - po_łabie). Patrz, hipotetyczny, słowiański mit o stworzeniu świata, p.t „Zakarbuj sobie Waść!”
Obecnie w miejscowej, świętokrzyskiej gwarze, para ta kojarzona jest z "powolnością" i "rozlazłością" – co jest oczywistą konsekwencją chrześcijańskiej propagandy, w minionym milenium judeo-rzymskiej okupacji ziemi Lechitów.

Skoro tak właśnie jest, iż pradawni, słowiańscy Bogowie dadzą się uporządkować w pełni logiczną hierarchię – to wniosek może być tylko jeden. Lechici (i Słowianie w ogólności) byli społeczeństwem kastowym! Także i obecnie w Polsce z lubością choć nieoficjalnie, usiłuje się dzielić ludzi na „kasty”, zupełnie jakby to były czasy wczesnego średniowiecza.
Jak zatem wyobrażam sobie ustrój społeczny dawnej, przedchrześcijańskiej Słowiańszczyzny? Otóż wyobrażam go sobie bardzo prosto, tak prosto – jak prosta jest hierarchia wśród słowiańskich mocy sprawczych, nazywanych w judeo-rzymskim żargonie „Deus”, a w naszym pięknym – ojczystym języku „Boh” (Bóg).
  • Warstwę „duchowną” tworzyli nasi plemienni szamani wraz z „podległymi im” westalkami (czarownicami-wiedźmami) – gdyż całe społeczeństwo miało charakter patriarchalny. Wszyscy członkowie tej kasty mieli gwarancję osobistej nietykalności i swobodnego poruszania się nie tylko po obszarze zamieszkiwanym przez Lechitów, ale po całej Słowiańszczyźnie, aż po najdalsze jej krańce. Gwarancją i tych praw i nietykalności nie była bynajmniej żadna broń lub zbrojna eskorta, ale głębokie przekonanie wśród słowiańskich plemion o ich ogromnej mądrości i wiedzy, oraz „nadnaturalnych” mocach, pochodzących od bezpośredniego obcowania ze słowiańskimi Bogami. Kasta ta nie musiała być nawet szczególnie bogata, i nikogo nie musiała własnym bogactwem epatować. Nie na tym przecież polegała jej siła – gdyż jej „bogactwem” była cała Słowiańszczyzna, w której każdym zakątku podróżujący Żerca lub wiedźma, zawsze znalazła gościnny dom, gorącą strawę, ciepły kąt do spania oraz głęboki szacunek przemieszany z bojaźnią. Pod wieloma względami, kasta ta przypominała rozreklamowanych Druidów z Wysp Brytyjskich – i to ona właśnie była czynnikiem spajającym Słowian w jeden kulturowy oraz etniczny „organizm”. Kasta ta była „układem nerwowym” tego „organizmu”, przenoszącym informacje z plemienia do plemienia i jednoczącym je wszystkie pod względem kulturowym. Oczywistym jest więc, że gdyby tej właśnie kasty brakło, poszczególne słowiańskie plemiona i rody „poszłyby w rozsypkę” – co też miało w przyszłości nastąpić, gdyż tego typu „wiązania” okazać się miały zbyt słabe, i rozpaść się pod presją inaczej zorganizowanych ludów ościennych.
  • Warstwę świecką tworzyły poszczególne rody i plemiona (związki wielu rodów), także o ustroju patriarchalnym. Jednak jak to w rodzinie (szczególnie licznej) bywa, interesy nie wszystkich jej członków zawsze bywają zgodne. Tak też i wśród Lechickich plemion (mających przecież świadomość wspólnych korzeni) często dochodziło do waśni, zawiązywania sojuszy skierowanych przeciwko innym sojuszom, oraz do plemiennych wojen. Nic zatem dziwnego, że w ocenie ludów ościennych byliśmy postrzegani jako zbieranina łatwa do podbicia i ujarzmienia, z powodu braku jednolitego przywództwa militarnego. Oczywiście wobec zagrożenia zewnętrznego, mogło dochodzić do jednoczenia się poszczególnych plemion do wspólnej walki z najeźdźcą, i zazwyczaj dochodziło. Jednak nigdy nie było tak, że odpór najeźdźcom stawiała cała Słowiańszczyzna, a tylko ta jej części, która pokonaniem bezpośrednio zagrażającego wroga była najbardziej zainteresowana. Na dodatek w kaście „świeckich”, o prestiżu rodów i głów tychże rodów decydował posiadany majątek – co w bardzo znaczący sposób odróżniało ją od kasty „duchownej”. Dlatego w ramach partykularnych interesów, zapewne wielokrotnie dochodziło do przekupstw i sprzymierzania się pojedynczych słowiańskich plemion z wrogiem zewnętrznym, przeciwko własnym współbraciom. Tę szczególną cechę my Lechici dziedziczymy „w genach” aż do dziś, po naszych słowiańskich praprzodkach.
Trzeba przyznać uczciwie, że Hindusom w porównaniu z Lechitami, w swoim intelektualnym rozwoju, udało się osiągnąć prawdziwe mistrzostwo w dzieleniu ludzi na „lepszych” i „gorszych” (w judeo-rzymskim pojmowaniu roli „kast” w życiu społecznym). Chyba nam, słowiańskim autochtonom, nasza historia dała taką szansę zbyt późno, bo dopiero po wkroczeniu (najpierw podstępem – później przemocą) chrześcijaństwa na nasze ziemie, zaledwie około 1000 lat temu. Zapewne z tego to właśnie powodu, każdy „zachodni”dzierżymorda trwa w głębokim przekonaniu, że jego obowiązkiem jest pouczanie nas Lechitów w sprawach tzw. „demokracji”. Zapewne czyni to w nieświadomości faktu, że tego typu „demokrację” zakładali już nasi–właśni „panowie-szlachta” wieki temu, wprowadzając pańszczyznę i przywiązanie (wolnego niegdyś kmiecia), jako pańszczyźnianego „chłopa” do ziemi, na której oni sami uwłaszczyli się ordynarną i zbrodniczą przemocą, z błogosławieństwem Sekty Katolickiej.
POWRÓT
VI. Oznaczenia trasy.

Legenda

Przykład znaku lub złożenia znaków.

Opis znaczenia.



Na skrzyżowaniu typu „X” o podanych koordynatach GPS, skręć w lewo. W przypadku nie określenia koordynat GPS, chodzi o najbliższe skrzyżowanie.



Na odgałęzieniu drogi o podanych koordynatach GPS, skręć w prawo. W przypadku nie określenia koordynat GPS, chodzi o najbliższe skrzyżowanie.



Na skrzyżowaniu typu „T” o podanych koordynatach GPS, skręć w lewo. W przypadku nie określenia koordynat GPS, chodzi o najbliższe skrzyżowanie.



Na rozgałęzieniu dróg o podanych koordynatach GPS, skręć w prawo. W przypadku nie określenia koordynat GPS, chodzi o najbliższe skrzyżowanie.



Na rondzie o podanych koordynatach GPS, skręć w drugi zjazd. W przypadku nie określenia koordynat GPS, chodzi o najbliższe skrzyżowanie. (Nie strzałka, lecz cyfra umieszczona pod znakiem - określa pożądany zjazd.)



Na skrzyżowaniu typu „X” poruszaj się prosto. W przypadku nie określenia koordynat GPS, chodzi o najbliższe skrzyżowanie.



Dalej poruszaj się „prosto” wzdłuż aktualnej drogi (niezależnie od ilości napotkanych skrzyżowań), aż do punktu orientacyjnego określonego koordynatami GPS w następnym wierszu tabeli.



Zawróć w miejscu o podanych koordynatach GPS.

Przykład złożenia kilku znaków w jednej komórce tabeli, które zawsze należy czytać
w kolejności „z góry w dół”:
* Na odgałęzieniu określonym przez koordynaty GPS, skręć w lewo. W przypadku nie określenia koordynat GPS, chodzi o najbliższe skrzyżowanie.
* Potem na rondzie skręć w piąty zjazd. (Nie strzałka, lecz cyfra umieszczona pod znakiem - określa pożądany zjazd.) W przypadku nie określenia koordynat GPS, chodzi o najbliższe skrzyżowanie.
* Następnie na rozgałęzieniu dróg o podanych koordynatach GPS, skręć w lewo. W przypadku nie określenia koordynat GPS, chodzi o najbliższe skrzyżowanie.
* Potem poruszaj się prosto (wzdłuż drogi - niezależnie od ilości napotkanych skrzyżowań), aż do punktu orientacyjnego określonego koordynatami GPS w następnym wierszu tabeli.
Z powodów oczywistych, powyższa legenda nie opisuje wszystkich zastosowanych
znaków (są podobne), oraz sposobów ich złożeń.

VII. Opis trasy.

ŁYSOGÓRY”- droga męska.

Słowiański szlak cz.1. Ostrów – Słupia Nowa
106 km.

 Szerokość N 51˚ 3’ 50,9’’

Długość E 21˚ 48’ 11,8’’

Niechże Bogini Pogoda będzie dla Was łaskawa, w czasie wędrówek po słowiańskich szlakach Lechii.
Przewodnik turystycznyPrzewodnik turystyczny
Krzysztof Majcher
vel "Zbój Szydło"
tel: 537 796 601
lysa.gora@wp.pl

[km]

Mapa nr

Nazwa miejscowości

lub opis miejsca

GPS

Koordynaty.


Uwagi


Skręt

0,0

1


Ostrów


51°03'51.3"N

21°48'11.5"E

51.06425

21.80319

Trójstyk województw” na świętej rzece Lechitów, oraz ich głównej arterii komunikacyjnej - Wiśle.

0,9

1

51°03'24.6"N

21°48'25.8"E

51.0568333

21.8071667


4,2

1

Wola Pawłowska

51°03'08.4"N

21°45'58.9"E

51.0523333

21.7663611


4,4

1

51°03'05.1"N

21°46'06.6"E

51.0514167

21.7685000


5,8

1

Żabno

51°02'34.3"N

21°45'14.4"E

51.0428611

21.7540000

(Zabudowania Żabna po prawej stronie.)

Przesiąkania wody podskórnej (51°02'17.6"N  21°45'01.0"E  51.0382222  21.7502778) - ciemne smugi na powierzchni gruntu, to pozostałość po starorzeczu rzeki Kamienna. Nierozpoznane jeszcze stanowisko archeologiczne (warownia?) 51°02'02.3"N  21°44'55.0"E  51.0339722  21.7486111) na polu uprawnym ostatniego gospodarstwa wsi Tarłów. Zmiany zabarwienia gruntu oraz porastającej go roślinności, w formie geometrycznych kształtów: Mur obronny? Fosa? Wieża?

Stanowisko
                              archeologiczne

7,5

2

Zemborzyn Kościelny

51°02'54.5"N

21°43'43.9"E

51.0484722

21.7288611

(Zaraz za mostem na rzece Kamiennej – skręt w lewo. Dalej wzdłuż drogi asfaltowej, aż do drogi 754.)

8,6

2

51°02'43.9"N

21°43'28.5"E

51.0455278

21.7245833


9,3

2

Droga 754

51°02'53.2"N

21°42'52.1"E

51.0481111

21.7144722


10,7

2

Czekarzewice Pierwsze

51°02'29.8"N

21°41'59.5"E

51.0416111

21.6998611



13,1

3

Droga 79

51°01'37.2"N

21°41'16.1"E

51.0270000

21.6878056

Uwaga, droga z dużym ruchem.

13,9

3

Czekarzewice Drugie

51°01'58.4"N

21°40'55.0"E

51.0328889

21.6819444

(Zjazd przed mostem.)

51°01'36.6"N

21°39'49.3"E

51.0268333

21.6636944

(Nie skręcać w prawo drogi 754.)

17,9

3

Okół

51°01'16.8"N

21°37'54.6"E

51.0213333

21.6318333


18,2

3

51°01'20.1"N

21°37'43.5"E

51.02225

21.62875

(Zaraz za mostem, skręt w lewo.)

18,8

3

51°01'25.8"N

21°37'19.9"E

51.0238333

21.6221944

(Na drogę 754.)

20,5

4

Pętkowice

51°00'50.7"N

21°36'21.5"E

51.0140833

21.6059722

(Drugi zjazd z 754. Prosto przez zakaz wjazdu,aż do wjazdu na sfalt: N 51˚0’31,9’’ E 21˚36’3’’ 51.0086111 21.6008333 – co można ominąć jadąc w prawo, zaraz potem w lewo)

21,5

4

W polach przy rzece Kamiennej.

51°00'32.7"N

21°35'58.4"E

51.0090833

21.5995556

(Zaraz za mostem, skręt w prawo.)


22,7

4

Za lasem.

51°00'29.1"N

21°35'20.0"E

51.0080833

21.5888889

(Na wyjeździe z lasu.)

22,9

4

Bidzińszczyzna

51°00'34.3"N

21°34'57.3"E

51.0095278

21.5825833

(Krótki, ale bardzo stromy podjazd pod górę między zabudowaniami.)

23,4

4

Skarbka

51°00'31.1"N

21°34'26.4"E

51.0086389

21.5740000

(Za mostem na rzece Kamiennej.)

23,8

4

Na drogę 754

51°00'36.1"N

21°34'20.8"E

51.0100278

21.5724444

Uwaga, droga z dużym ruchem.

26,1

4

Bałtów

51°01'06.1"N

21°32'55.1"E

51.0183611

21.5486389

(Zjazd do Jura Park Bałtów.)

26,2

4

51°01'04.6"N

21°32'55.0"E

51.0179444

21.5486111

(Za mostem na zaporze koło młyna, w ul. Zarzecze.)

26,5

4

51°00'59.9"N

21°32'47.0"E

51.0166389

21.5463889

Wywierzyska na starorzeczu Kamiennej - za mostem w lewo (w korycie cieku).



27,8

4

51°00'32.9"N

21°32'21.1"E

51.0091389

21.5391944

(Na drogę 754.) Uwaga, droga z dużym ruchem.



30,5

4

Rudka Bałtowska

50°59'54.2"N

21°31'10.7"E

50.9983889

21.5196389

(Przy stacji paliw.)



33,1

5

W polach

50°58'34.4"N

21°32'17.7"E

50.9762222

21.5382500

(Po minięciu zabudowań.)



33,3

5

50°58'30.9"N

21°32'22.6"E

50.9752500

21.5396111


33,85

5

Boria

50°58'28.5"N

21°32'54.3"E

50.9745833

21.5484167

Przejazd na drugą stronę doliny Kamiennejw której meandrowała.

35,1

5

Podgórze

50°58'32.0"N

21°33'51.8"E

50.9755556

21.5643889

(Przy sklepie Katarzynka.)

36,7

5

Stoki Duże

50°57'43.6"N

21°33'31.0"E

50.9621111

21.5586111


37,5

6

50°57'22.4"N

21°33'34.3"E

50.9562222

21.5595278

Obok po prawej, elektrownia wodna.

38,5

6

Na skraju lasu

50°56'51.3"N

21°33'35.1"E

50.9475833

21.5597500

(Po skręcie w prawo, zaraz w lewo.)

50°56'50.4"N

21°33'34.1"E

50.9473333

21.5594722

41,5

6

Borownia

50°55'03.7"N

21°33'43.7"E

50.9176944

21.5621389


42,7

7

Smyków

50°54'46.0"N

21°32'47.9"E

50.9127778

21.5466389


44,2

7

Podgrodzie

50°54'12.8"N

21°32'41.7"E

50.9035556

21.5449167

Ruiny zameczku po lewej stronie. (50°54'12.8"N 21°32'41.7" 50.9035556 21.5449167) W pobliżu tzw. „Skała Nihilistów” (50°54'19.3"N 21°32'46.1"E) oraz w lewo (pieszo) wieś Łysowody. (50°54'15.1"N 21°34'00.5"E 50.9041944 21.5668056)

46,25

8

Ćmielów

50°53'17.0"N

21°32'28.4"E

50.8880556

21.5412222


46,6

8

50°53'17.0"N

21°32'10.4"E

50.8880556

21.5362222

(Przez przejazd kolejowy.)

46,9

8

50°53'07.6"N

21°32'03.8"E

50.8854444

21.5343889

Niedaleko po prawej Żywe Muzeum Porcelany. (50°53'09.8"N 21°31'55.5"E 50.8860556 21.5320833)



48,4

8

50°53'23.9"N

21°30'56.3"E

50.8899722

21.5156389

Ul. Zamkowa. Zamek „Rycerski” po prawej. W rzeczywistości jest to niewielka warownia, która jako trzecia z kolei (licząc od ujścia rz. Kamiennej) strzegła bezpieczeństwa na tej drodze wodnej.

48,7

8

50°53'48.4"N

21°31'15.2"E

50.8967778

21.5208889

(Ul. Zamkowa - za trzecim mostem skręć w lewo.)




50,8

8

Zalew Topiołki

50°54'09.8"N

21°30'24.3"E

50.9027222

21.5067500

(Parking.)

52,0

8

Piaski Brzóstowskie

50°54'24.6"N

21°29'42.5"E

50.9068333

21.4951389

(Po skręcie w prawo, zaraz w lewo.)



52,4

8

50°54'29.8"N

21°29'18.0"E

50.9082778

21.4883333

(Po skręcie w prawo, zaraz w lewo.)


53,4

8

Krasków vel „Grójec”

50°54'47.8"N

21°28'39.1"E

50.9132778

21.4775278


53,6

8

(w lesie)

50°54'52.2"N

21°28'43.0"E

50.9145000

21.4786111


54,7

8

(w lesie)

50°55'10.6"N

21°27'57.7"E

50.9196111

21.4660278


55,2

8

Przyborów

50°55'06.5"N

21°27'32.1"E

50.9184722

21.4589167



56,1

8

Wólka Bodzechowska

50°55'22.5"N

21°27'29.1"E

50.9229167

21.4580833


58,4

9

Denków (Ostrowiec Świętokrzyski)

50°55'50.0"N

21°25'37.2"E

50.9305556

21.4270000

(ul. Jana Samsonowicza)

59,2

9

Ostrowiec Świętokrzyski


50°55'33.3"N

21°25'17.7"E

50.9259167

21.4215833

(Ulicą do ścieżki rowerowej w Al.25-lecia.)


60,0

9

50°55'19.0"N

21°24'50.8"E

50.9219444

21.4141111

(Na ścieżkę rowerową.)

62,4

9

50°55'54.2"N

21°23'08.7"E

50.9317222

21.3857500

(Po przejeździe pod wiaduktem.)

62,5

9

50°55'58.0"N

21°23'08.7"E

50.9327778

21.3857500

(Na rondo.)

62,6

9

50°55'57.9"N

21°23'09.9"E

50.9327500

21.3860833


63,1

9

50°55'45.2"N

21°23'06.0"E

50.9292222

21.3850000

(Za wiaduktem na kolejnym rondzie.)

63,4

9

50°55'35.7"N

21°22'55.0"E

50.9265833

21.3819444

Po lewej park fabryczny. (W lewo zaraz po zjeździe z następnegoronda, w ul. Eugeniusza Kwiatkowskiego.)


64,4

10


50°55'36.9"N

21°22'05.1"E

50.9269167

21.3680833

(Do ul. Świętokrzyska w Częstocicach.)

64,5

10

50°55'33.6"N

21°22'01.4"E

50.9260000

21.3670556


65,0

10

Częstocice

(ul. Chmielowska)

50°55'41.0"N

21°21'40.6"E

50.9280556

21.3612778

W pobliżu Muzeum Historyczno-Archeologiczne ul. Szewieńska. (50°55'33.6"N   21°21'39.8"E 50.9260000  21.3610556)



65,5

10

50°55'41.1"N

21°21'39.0"E

50.9280833

21.3608333

65,1

10

50°55'41.0"N

21°21'37.8"E

50.9280556

21.3605000

67,9

10

Chmielów

50°56'15.9"N

21°19'44.8"E

50.9377500

21.3291111

(Z ul. Ostrowieckiej w ul. Kunowską.)





68,5

10

50°56'07.7"N

21°19'17.8"E

50.9354722

21.3216111

68,7

11

50°56'02.5"N

21°19'09.2"E

50.9340278

21.3192222


72,2

11

Kunów

50°56'53.6"N

21°16'51.4"E

50.9482222

21.2809444



72,9

11

50°57'15.1"N

21°16'42.8"E

50.9541944

21.2785556

Skwer Powstańców Styczniowych.


73,5

11

50°57'30.6"N

21°16'46.2"E

50.9585

21.2795

(W ul. Laski - za Urzędem Miasta i Gminy)


75,2

12

Nietulisko Małe

50°58'01.4"N

21°15'41.5"E

50.9670556

21.2615278

Tu ujście rzeki Świśliny do Kamiennej. Uwaga. Nieco dalej, w głębokim przydrożnym rowie po prawej stronie ocembrowane źródełko z wodą cenioną przez okolicznych mieszkańców – na koordynatach: 50°56'41,4"N 21°17'45,8"E 50.9447222 21.2958333

76,9

12

Nietulisko Duże

50°58'42.4"N

21°14'49.9"E

50.9784444

21.2471944

W pobliżu ruiny Walcowni Żelaza z XIX w. oraz jej urządzenia hydrotechniczne i osuszony zalew.

77,3

12

50°58'52.9"N

21°14'59.3"E

50.9813611

21.2498056

77,4

12

50°58'54.5"N

21°14'58.4"E

50.9818056

21.2495556


79,9

12

Doły Biskupie.

50°58'12.9"N

21°13'20.0"E

50.9702500

21.2222222

W pobliżu elektrownia wodna. (Zjazd przy posesji nr 22.)


81,9

12

Prawęcin

50°57'22.1"N

21°13'42.2"E

50.9561389

21.2283889

Katolicka kapliczka i krzyż.

82,1

12

50°57'20.1"N

21°13'46.2"E

50.9555833

21.2295000

Straż pożarna.




2,6

12

Prawęcin (górny)

50°57'09.2"N

21°13'49.4"E

50.9525556

21.2303889






82,8

12

50°57'07.4"N

21°14'02.7"E

50.9520556

21.2340833



83,8

13

Małe Jodło

50°56'47.6"N

21°13'23.6"E

50.9465556

21.2232222

(Za mostkiem na rzeczce Węgierka w lewo, wzdłuż rzeczki Węgierka. Minąć most po lewej.)


85,0

13

50°56'21.9"N

21°13'06.3"E

50.9394167

21.2184167

(Stromo pod górę drogą gruntową.)


86,0

13

Kotarszyn

50°56'31.6"N

21°12'11.7"E

50.9421111

21.2032500


87,4

13

(przez pola)

50°56'19.3"N

21°11'42.7"E

50.9386944

21.1951944


88,7

13

Boleszyn Kolonie


50°55'32.2"N

21°10'55.7"E

50.9256111

21.1821389

(Za kościołem NMP.)

89,1

13

Waśniów

50°55'17.9"N

21°10'53.4"E

50.9216389

21.1815000

(Przed szkołą podstawową.)

89,6

13

Boleszyn

50°55'05.2"N

21°10'46.0"E

50.9181111

21.1794444


90,5

13

Czażów Kolonia

50°54'37.1"N

21°10'39.4"E

50.9103056

21.1776111

(W polach,) Skręcamy w prawo,dalej drogą na grzbiecie wzniesienia.)

91,8

13

Czażów

50°54'23.1"N

21°09'54.6"E

50.9064167

21.1651667


92,5

13

Skały




50°54'07.4"N

21°09'27.4"E

50.9020556

21.1576111


93,0

13

Włochy

50°54'08.4"N

21°09'05.4"E

50.9023333

21.1515000

(W polach.)

93,5

13

50°54'22.1"N

21°08'51.4"E

50.9061389

21.1476111

(Skręcamy przy zalewie, za mostem na Pokrzywiance. Dalej przez wieś Pokrzywianka.)


96,3

13

Cząstków

50°53'55.0"N

21°06'58.5"E

50.8986111

21.1162500


97,0

13

Cząstków (dolny)

50°53'34.4"N

21°07'08.1"E

50.8928889

21.1189167


98,3

13

50°53'34.4"N

21°07'08.1"E

50.8928889

21.1189167

(W ulicę Kolejową.)

98,6

14

50°53'33.3"N

21°06'02.9"E

50.8925833

21.1008056

.

99,2

14

Rudki

50°53'40.1"N

21°05'55.6"E

50.8944722

21.0987778

(Ulicami Skowroniec i Staszica.)


100,0

14

50°53'31.7"N

21°05'17.0"E

50.8921389

21.0880556

(ul. Starachowicka, droga 756)

Uwaga, duży ruch uliczny.

101,0

15

Hektary

Podchełmnskie

50°53'08.0"N

21°05'16.8"E

50.8855556

21.0880000

(W ul. Podchełmie za mostem na rzece Pokrzywiance vel Świślinie.)

101,8

15

Stara Słupia

50°52'43.2"N

21°05'48.8"E

50.8786667

21.0968889

(W ul. Hełmową.)

102,7

16

50°52'24.2"N

21°05'37.6"E

50.8733889

21.0937778

(Ul. Hełmową do drogi 756.)

103,5

16

Nowa Słupia



50°51'56.1"N

21°05'30.5"E

50.8655833

21.0918056

103,7

16

50°51'51.8"N

21°05'26.8"E

50.8643889

21.0907778

(Z rynku w ul. Świętokrzyską.)

104,7

16

50°51'49.6"N

21°05'23.3"E

50.8637778

21.0898056

106,6

16

Rezerwat. Miejsce święte.

Teren ŚPN.

50°51'36.4"N

21°04'38.5"E

50.8601111

21.0773611

(„Drogą królewską” na górę Łysiec.) Niebieski szlak turystyczny PTTK.

POWRÓT

VIII. Opis trasy.

WISŁA” - droga męska.

Słowiański szlak cz.1. Słupia Nowa - Ostrów
106 km.

  50°51'36.9"N

21°02'53.8"E

Niechże Bogini Pogoda będzie dla Was łaskawa, w czasie wędrówek po słowiańskich szlakach Lechii.

[km]

Mapa
nr

Nazwa miejscowości

lub opis miejsca

GPS

Koordynaty.


Uwagi


Skręt

0,0

16

Teren ŚPN

Drogą królewską” z góry Łysiec.

50°51'36.4"N

21°04'38.5"E

50.8601111

21.0773611

Rezerwat. Miejsce święte. (Niebieski szlak turystyczny PTTK.)

1,9

16

Nowa Słupia

50°51'49.6"N

21°05'23.3"E

50.8637778

21.0898056

(Ulicą Świętokrzyską do rynku.)

2,9

16

50°51'51.8"N

21°05'26.8"E

50.8643889

21.0907778

(Na rynku w lewo drogą 756.)

3,1

16

50°51'56.1"N

21°05'30.5"E

50.8655833

21.0918056

(Koło kapliczki w prawo w ul. Chełmową.)

3,9

15

Stara Słupia


50°52'24.2"N

21°05'37.6"E

50.8733889

21.0937778

(Prosto przez rzeczkę Pokrzywiankę -Świślinę do ul. Podchełmie.)

4,8

15

50°52'43.2"N

21°05'48.8"E

50.8786667

21.0968889

(W lewo ul. Podchełmie w kierunku wsi Serwis.)

5,6

15

Hektary

Podchełmskie

50°53'08.0"N

21°05'16.8"E

50.8855556

21.0880000

(W prawo na drogę 756 w kierunku Nowej Słupi - ul. Starachowicka)

6,6

15

Rudki

50°53'31.7"N

21°05'17.0"E

50.8921389

21.0880556

(Z ulicy Starachowickiej w prawo, ulicami Staszica i Skowroniec w kierunku Cząstkowa „dolnego”)

7,4

15

50°53'40.1"N

21°05'55.6"E

50.8944722

50.8944722

(Ulicą kolejową w prawo w kierunku Cząstkowa ”dolnego”)


8,0

14

Cząstków (dolny)

50°53'33.3"N

21°06'02.9"E

50.8925833

21.1008056


8,3

14

50°53'34.4"N

21°07'08.1"E

50.8928889

21.1189167


9,6

14

50°53'34.4"N

21°07'08.1"E

50.8928889

21.1189167


10,3

14

Cząstków

50°53'55.0"N

21°06'58.5"E

50.8986111

21.1162500



13,1

14

Włochy

50°54'22.1"N

21°08'51.4"E

50.9061389

21.1476111

(Przy zalewie, przez most na Pokrzywiance. W polach za mostem prosto na wzniesienie.)


13,6

14

Skały

50°54'08.4"N

21°09'05.4"E

50.9023333

21.1515000

(W polach.)



14,1

14

50°54'07.4"N

21°09'27.4"E

50.9020556

21.1576111

(Przez wiejską drogę.)

14,8

14

Czażów

50°54'23.1"N

21°09'54.6"E

50.9064167

21.1651667

(Przez wiejską drogę.)


16,1

14

Czażów Kolonia

50°54'37.1"N

21°10'39.4"E

50.9103056

21.1776111

(Po przejechaniu przez wieś na grzbiet wzniesienia, w lewo w kierunku Boleszyna.)

17,0

14

Boleszyn

50°55'05.2"N

21°10'46.0"E

50.9181111

21.1794444

(Przez wiejską drogę.)

17,4

14

Waśniów

50°55'17.9"N

21°10'53.4"E

50.9216389

21.1815000

(Za szkołą podstawową.)

17,9

14

Boleszyn Kolonie


50°55'32.2"N

21°10'55.7"E

50.9256111

21.1821389

(Przed kościołem NMP.)


19,2

14

W polach.

50°56'19.3"N

21°11'42.7"E

50.9386944

21.1951944

(Przez pola.)

26,0

13

Zagaje Boleszyńskie

50°56'31.6"N

21°12'11.7"E

50.9421111

21.2032500



21,6

13

50°56'21.9"N

21°13'06.3"E

50.9394167

21.2184167

(Po zjeździe drogą gruntową ostro w dół, skręt w lewo. Dalej prosto wzdłuż rzeczki Węgierka.)

22,8

13

Małe Jodło

50°56'47.6"N

21°13'23.6"E

50.9465556

21.2232222

(Przez most na rzeczce Węgierka.)


23,8

13

Trzecia Wieś

50°57'07.4"N

21°14'02.7"E

50.9520556

21.2340833


24,0

13

50°57'09.2"N

21°13'49.4"E

50.9525556

21.2303889


24,5

12

Prawęcin

50°57'20.1"N

21°13'46.2"E

50.9555833

21.2295000

Straż pożarna.

24,7

12

50°57'22.1"N

21°13'42.2"E

50.9561389

21.2283889

Kapliczka i krzyż.

26,7

12

Doły Biskupie.

50°58'12.9"N

21°13'20.0"E

50.9702500

21.2222222

(Po minięciu elektrowni wodnej skręt w prawo naprzeciwko posesji nr 22.)

29,2

12

Nietulisko Duże

50°58'54.5"N

21°14'58.4"E

50.9818056

21.2495556

W pobliżu ruiny Walcowni Żelaza z XIX w. oraz jej urządzenia hydrotechniczne (osuszony zalew) po lewej stronie.

29,3

12

50°58'52.9"N

21°14'59.3"E

50.9813611

21.2498056


29,7

12

50°58'42.4"N

21°14'49.9"E

50.9784444

21.2471944

(Po przejeździe przez wąski most na rzece Świślinie.)

31,4

12

Nietulisko Małe

50°58'01.4"N

21°15'41.5"E

50.9670556

21.2615278

W bliskiej okolicy Świślina uchodzi do Kamiennej. (W przydrożnym rowie po lewej stronie, ocembrowane źródełko z wodą cenioną przez okolicznych mieszkańców, na koordynatach: 50°56'41,4"N 21°17'45,8"E   50.9447222  21.2958333)

33,1

11

Kunów

50°57'30.6"N

21°16'46.2"E

50.9585

21.2795

(Ulicą Laski koło Urzędu Miasta i Gminy, do skrętu w prawo.)

33,7

11

50°57'15.1"N

21°16'42.8"E

50.9541944

21.2785556

Skwer Powstańców Styczniowych.



34,4

11

50°56'53.6"N

21°16'51.4"E

50.9482222

21.2809444



37,9

10

Chmielów


50°56'02.5"N

21°19'09.2"E

50.9340278

21.3192222


38,1

10

50°56'07.7"N

21°19'17.8"E

50.9354722

21.3216111


38,7

10

50°56'15.9"N

21°19'44.8"E

50.937750

21.3291111

(Z ul. Kunowskiej w ul. Ostrowiecką.)

41,1

10

Częstocice

50°55'41.0"N

21°21'37.8"E

50.9280556

21.3605000

W pobliżu Muzeum Historyczno-Archeologiczne ul. Szewieńska. (50°55'33.6"N  21°21'39.8"E  50.926 21.3610556)

41,5

10

50°55'41.1"N

21°21'39.0"E

50.9280833

21.3608333

41,6

10

50°55'41.0"N

21°21'40.6"E

50.9280556

21.3612778

42,1

9

Ostrowiec Świętokrzyski

50°55'33.6"N

21°22'01.4"E

50.9260000

21.3670556

(Z ul. Świętokrzyskiej w ul. Ignacego Boernera.)

42,2

9

50°55'36.9"N

21°22'05.1"E

50.9269167

21.3680833

(W ul. Eugeniusza Kwiatkowskiego.)

43,2

9

50°55'35.7"N

21°22'55.0"E

50.9265833

21.3819444

(W prawo na rondo.)


43,5

9

50°55'45.2"N

21°23'06.0"E

50.9292222

21.3850000

(Z ronda na wiadukt kolejowy.)

44,0

9

50°55'57.9"N

21°23'09.9"E

50.9327500

21.3860833

(Na rondzie za wiaduktem pierwszy zjazd.)

44,2

9

50°55'54.2"N

21°23'08.7"E

50.9317222

21.38575

(w Aleję 25-lecia wolności kier. Denków) Zalecane skorzystanie ze ścieżki rowerowej po lewej stronie drogi.

46,6

9

50°55'19.0"N

21°24'50.8"E

50.9219444

21.4141111

(Ze ścieżki rowerowej w ul. Mostową.)


47,4

9

50°55'33.3"N

21°25'17.7"E

50.9259167

21.4215833

(W ul. Jana Samsonowicza.)

48,2

9


Denków

(Ostrowiec Świętokrzyski)

50°55'50.0"N

21°25'37.2"E

50.9305556

21.4270000

(W ul. Rudzką.)

50,6

8

Wólka Bodzechowska

50°55'22.5"N

21°27'29.1"E

50.9229167

21.4580833


51,4

8

Przyborów

50°55'06.5"N

21°27'32.1"E

50.9184722

21.4589167


51,9

8

(w lesie)

50°55'10.6"N

21°27'57.7"E

50.9196111

21.4660278


53,0

8

(w lesie)

50°54'52.2"N

21°28'43.0"E

50.9145000

21.4786111


53,2

8

Krasków vel „Grójec”

50°54'47.8"N

21°28'39.1"E

50.9132778

21.4775278

(W lewo przed pierwszymi zabudowaniami.)

54,2

8

Piaski Brzóstowskie

50°54'29.8"N

21°29'18.0"E

50.9082778

21.4883333

(Po skręcie w prawo, zaraz w lewo.)


54,6

8

50°54'24.6"N

21°29'42.5"E

50.9068333

21.4951389

(Po skręcie w prawo, zaraz w lewo.)



55,8

8

Zalew Topiołki

50°54'09.8"N

21°30'24.3"E

50.9027222

21.5067500

Parking. (Leśną drogą wzdłuż brzegu zalewu.)


57,9

7

Ćmielów

50°53'48.4"N

21°31'15.2"E

50.8967778

21.5208889

(Na drogę asfaltową w prawo i przez most.)


58,2

7

50°53'23.9"N

21°30'56.3"E

50.8899722

21.5156389

Ul. Zamkowa. Zamek Rycerski po lewej.




59,7

7

50°53'07.6"N

21°32'03.8"E

50.8854444

21.5343889

(W lewo w ul. Legionów.) Niedaleko po lewej Żywe Muzeum Porcelany (50°53'09.8"N   21°31'55.5"E 50.8860556  21.5320833)

60,0

7

50°53'17.0"N

21°32'10.4"E

50.8880556

21.5362222

(Przez przejazd kolejowy.)

60,4

7

50°53'17.0"N

21°32'28.4"E

50.8880556

21.5412222

(W ulicę Skała.)

62,4

7

Podgrodzie

50°54'12.8"N

21°32'41.7"E

50.9035556

21.5449167

Ruiny zameczku po prawej stronie. (50°54'12.8"N 21°32'41.7"E  50.9035556  21.5449167) W pobliżu tzw. „Skała Nihilistów” (50°54'19.3"N  21°32'46.1"E) oraz w lewo (pieszo) wieś Łysowody. (50°54'15.1"N 21°34'00.5"E  50.9041944  21.5668056)

63,9

6


Smyków

50°54'46.0"N

21°32'47.9"E

50.9127778

21.5466389


65,1

6


Borownia

50°55'03.7"N

21°33'43.7"E

50.9176944

21.5621389


68,1

5

(na skraju lasu)

50°56'50.4"N

21°33'34.1"E

50.9473333

21.5594722

(Po skręcie w prawo, zaraz w lewo.)

68,6

5

50°56'51.3"N

21°33'35.1"E

50.9475833

21.5597500

69,1

5

Stoki Duże

50°57'22.4"N

21°33'34.3"E

50.9562222

21.5595278

Obok po lewej elektrownia wodna.

69,5

4

50°57'43.6"N

21°33'31.0"E

50.9621111

21.5586111

71,5

4

Podgórze

50°58'32.0"N

21°33'51.8"E

50.9755556

21.5643889

(Przy sklepie Katarzynka.)

72,7

4

Boria

50°58'28.5"N

21°32'54.3"E

50.9745833

21.5484167

Przejazd na drugą stronę doliny Kamiennej, w której meandrowała od setek tysiącleci.

73,3

4

W polach

50°58'30.9"N

21°32'22.6"E

50.9752500

21.5396111


73,5

4

50°58'34.4"N

21°32'17.7"E

50.9762222

21.5382500


76,4

4

Rudka Bałtowska

50°59'54.2"N

21°31'10.7"E

50.9983889

21.5196389

(Przy stacji paliw na drogę 754.) Uwaga, droga z dużym ruchem.


78,8

4

Bałtów

51°00'32.9"N

21°32'21.1"E

51.0091389

21.5391944

(Za kościołem w prawo w ul. Zarzecze. Dalej prosto przez wąski most na rzece Kamiennej.)


80,1

3

51°00'59.9"N

21°32'47.0"E

51.0166389

21.5463889

Wywierzyska na starorzeczu ( w jej korycie) Kamiennej – za mostem w lewo.

80,4

3

51°01'04.6"N

21°32'55.0"E

51.0179444

21.5486111

(Przy ceglanym budynku młyna w lewo do drogi 754.) Po prawej parking Parku Jurajskiego – atrakcja turystyczna.

80,5

3

51°01'06.1"N

21°32'55.1"E

51.0183611

21.5486389

(Wyjazd na drogę 754 w kierunku Solca nad Wisłą.) Uwaga – droga z dużym ruchem.

82,8

3

Skarbka

51°00'36.1"N

21°34'20.8"E

51.0100278

21.5724444

(Zjazd z drogi 754 w kierunku wsi Bidzińszczyzna. Długi podjazd.)

83,2

3

51°00'31.1"N

21°34'26.4"E

51.0086389

21.5740000

(Do mostu na rzece Kamiennej.)

83,7

3

Bidzińszczyzna

51°00'34.3"N

21°34'57.3"E

51.0095278

21.5825833

(Bardzo stromy, ale krótki zjazd z góry.)

83,9

3

Na skraju lasu.

51°00'29.1"N

21°35'20.0"E

51.0080833

21.5888889

(Skręcamy w las.)

85,1

3

W polach przy rzece Kamiennej.

51°00'32.7"N

21°35'58.4"E

51.0090833

21.5995556

(Za mostem w prawo i dalej na zakręcie drogi asfaltowej, w prawo w drogę gruntową przy rzece Kamiennej. N 51˚0’31,9’’  E 21˚36’3”   51.0086111 21.6008333)


86,1

2

Pętkowice

51°00'50.7"N

21°36'21.5"E

51.0140833

21.6059722

(Wyjazd na drogę 754.)

87,8

2

Okół

51°01'25.8"N

21°37'19.9"E

51.0238333

21.6221944

(Z drogi 754 na drugi brzeg rzeki Kamiennej.)


88,4

2

51°01'20.1"N

21°37'43.5"E

51.02225

21.62875

(W prawo przez most.)

88,7

2

51°01'16.8"N

21°37'54.6"E

51.0213333

21.6318333

(Za mostem pierwszą drogą w lewo.)


92,7

2

Czekarzewice Drugie

51°01'36.6"N

21°39'49.3"E

51.0268333

21.6636944

(Wjazd na zakręcie na drogę asfaltową.)

92,9

2

51°01'58.4"N

21°40'55.0"E

51.0328889

21.6819444

(Wjazd na drogę 78. Uwaga, duży ruch.)

93,5

2

Droga 79

51°01'37.2"N

21°41'16.1"E

51.0270000

21.6878056

(Zjazd na drogę asfaltową na skraju lasu.)


95,9

2

Czekarzewice Pierwsze

51°02'29.8"N

21°41'59.5"E

51.0416111

21.6998611

(Wyjazd na drogę 754.) Droga z dużym ruchem.

97,3

2

Droga 754

51°02'53.2"N

21°42'52.1"E

51.0481111

21.7144722


98,0

2

Zemborzyn Kościelny

51°02'43.9"N

21°43'28.5"E

51.0455278

21.7245833


99,1

2


51°02'54.5"N

21°43'43.9"E

51.0484722

21.7288611

(Skręt w prawo na most na rzece Kamiennej.)


Przesiąkania wody podskórnej (51°02'17.6"N  21°45'01.0"E  51.0382222  21.7502778) - ciemne smugi na powierzchni gruntu, to pozostałość po starorzeczu rzeki Kamienna. Nierozpoznane jeszcze stanowisko archeologiczne (warownia?) 51°02'02.3"N  21°44'55.0"E  51.0339722  21.7486111) na polu uprawnym ostatniego gospodarstwa wsi Tarłów. Zmiany zabarwienia gruntu oraz porastającej go roślinności, w formie geometrycznych kształtów: Mur obronny? Fosa? Wieża?

Stanowisko
                                      archeologiczne

100,8

1

Żabno

51°02'34.3"N

21°45'14.4"E

51.0428611

21.7540000

Zabudowania Żabna po lewej stronie.

102,2

1

Wola Pawłowska

51°03'05.1"N

21°46'06.6"E

51.0514167

21.7685000


102,4

1

51°03'08.4"N

21°45'58.9"E

51.0523333

21.7663611



105,9

1

Ostrów


51°03'24.6"N

21°48'25.8"E

51.0568333

21.8071667


106,6

1



51°03'51.3"N

21°48'11.5"E

51.06425

21.8031944

Trójstyk województw” na świętej rzece Lechitów, oraz ich głównej arterii komunikacyjnej - Wiśle.

POWRÓT
IX. Mapy.
Przeprawa do szlaku wiślanego.


Numer mapy
01

02

03

04

05

06

07

08

09

10

11

12

13

14

15

16


X. Informacje organizacyjne, oraz formalno-prawne.

Słowiański Szlak z konieczności prowadzi mozolnie wyszukanymi drogami bitymi, szutrowymi, gruntowymi, ścieżkami rowerowymi, a nawet przejezdnymi ścieżkami leśnymi. Wybrane one zostały pod kątem możliwie najmniejszej odległości od koryt rzek tworzących ten pradawny szlak – jak i możliwie najmniejszego ruchu drogowego, oraz jak największych walorów poznawczych i krajobrazowych. Sporadycznie zdarzają się jednak z konieczności odcinki, położone poza obszarem ich pradolin, oraz te z intensywnym ruchem ulicznym – na których należy zachować wzmożoną czujność (o czym informują stosowne opisy w tabelach „ŁYSOGÓRY” i „WISŁA”).

Trasa Słowiańskiego Szlaku, prowadzi na niektórych odcinkach drogami zielonego szlaku rowerowego im. Witolda Gombrowicza, oraz czerwonego szlaku rowerowego im. Mariana Raciborskiego. Oba zostały wytyczone przez ostrowiecki oddział PTTK im. Mieczysława Radwana.

„Słowiański Szlak” jest ogólnodostępnym, oraz w pełni nieodpłatnym (i takim ma zawsze pozostać), turystycznym szlakiem prywatnym – bez jakichkolwiek oznaczeń w terenie. Jedynymi znacznikami, umożliwiającymi bieżące kontrolowanie jego położenia, jest niniejszy opis wraz z koordynatami GPS. Jako taki – nie podlega jurysdykcji żadnych organów obecnych władz okupacyjnych obszaru Polin (nadal nazywanych eufemistycznie „Polską”, z powodów biznesowo-propagandowych mocarstw-okupantów).

Każdy turysta, pielgrzym lub członek zorganizowanej grupy poruszający się po tym szlaku, robi to na wyłączną i w pełni własną odpowiedzialność. Dotyczy to zarówno wszelkich, szkód jakie może na jego obszarze wyrządzić, ubezpieczeń finansowych od następstw nieszczęśliwych wypadków, jak i wszelakich kontaktów w jego obrębie z funkcjonariuszami władz okupacyjnych. Wystąpienie do legalnych władz obszaru Polski-Lechii , o zalegalizowanie niniejszego szlaku o nazwie „Słowiański szlak”, zostanie dopełnione w stosownym terminie.

Obecna “Rzeczpospolita Polska” wraz ze wszystkimi jej strukturami ustawodawczymi, sądowniczymi i wykonawczymi, jest prywatną firmą handlową-korporacją – i jako taka została zarejestrowana w Nowym Jorku pod adresem biznesowym; 233 Madison Avenue New York NY 10016, oraz adresem do korespondencji; Ministry of Finance ul. Świętokrzyska 12 Warsaw Poland R9 00916, https://www.sec.gov/cgi-bin/browse-edgar?CIK=0000079312&action=getcompany
Nielegalnie, korporacyjne władze, składają się z: “WATYKANU w Rzymie, Kwadratowej mili w Centrum Londynu, tzw. ‘CITY OF LONDON CROWN CORPORATION’, oraz Waszyngtonu- Washington D.C (District of Columbia).

Właściciel szlaku nie świadczy obecnie na jego trasie żadnych usług – poza usługą przewodnicką na zasadach umowy o dzieło, realizowaną na zasadach określonych przez władze okupacyjne. Prowadzenie zorganizowanych grup przez inne osoby, jest dozwolone po uzyskaniu licencji od właściciela szlaku.
Równocześnie upraszam turystów i pielgrzymów poruszających się jego szlakiem o godne zachowanie, poszanowanie przyrody żywej, nieożywionej i wszelkich obiektów w obszarze zwiedzania. Nie zaprószanie ognia. Pełne i skuteczne gaszenie ognisk, a także nie pozostawianie żadnych „graffiti” oraz śmieci.
W rozumieniu właściciela szlaku, cały opisywany teren jest obszarem chronionym.

Przewodnik Świętokrzyski i Łysogórski
Krzysztof Majcher vel „Zbój Szydło”
tel. : 537 796 601
e-mal: lysa.gora@wp.pl
web: http://zboj-szydlo.5v.pl/
POWRÓT
XI. Na szlaku. Fotogramy.































Autor
"Słowiański Szlak" dedykuję mojej Bratanicy - Wiktorii.

Przewodnik Świętokrzyski i Łysogórski

Krzysztof Majcher vel „Zbój Szydło”
tel. : 537 796 601
e-mal: lysa.gora@wp.pl
web: http://zboj-szydlo.5v.pl/
POWRÓT